public forum
home forum magazine gallery links about faq courtesy
It is currently Wed Aug 20, 2014 8:30 pm

All times are UTC - 7 hours [ DST ]




Post new topic Reply to topic  [ 1 post ] 
Author Message
 Post subject: Bytom: Henrik Kaalund Triple Bill
PostPosted: Fri Nov 07, 2008 3:40 am 
Offline

Joined: Sun Oct 24, 1999 11:01 pm
Posts: 19975
Location: London, England; Tallinn, Estonia
Przestrzenie (w) ruchu


Przestrzeń w tańcu możemy definiować jako obszar wyczuwalny kinestetycznie przez tancerza i postrzegany wzrokowo przez widza. To wielowymiarowa struktura, ściśle określona fizycznymi granicami takimi jak rozmiary sali, sceny czy pomieszczenia, w którym odbywa się taniec. Gdy na scenie znajduje się kilku tancerzy przestrzeń zaczyna być policentryczna. Ruchy wykonawców mogą „sugerować przestrzeń, sięgającą daleko poza granice sceny czy nawet całego budynku teatralnego.”1

Drugiego wieczoru XV Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego i Festiwalu Sztuki Tanecznej zobaczyliśmy trylogię „On the Verge” Henrika Kaalunda .
W budowaniu wszystkich trzech choreografii bazą stały się impulsy ruchowe, momenty zatrzymania i kontrast, zróżnicowanie tempa. Poprzez wspaniale wykonaną technikę tańca współczesnego oraz kontakt improwizację „przebadane” zostały różne warianty przestrzenno-ruchowe oraz możliwości interakcji pomiędzy tancerzami. Ruch lub bezruch odbywał się w bezustannie zmieniających się punktach których stosunek do centrum nie oznaczał bynajmniej geometrycznego środka sceny, lecz był wyznaczany przez miejsce, w którym znajdywali się wykonawcy. To oni stanowili swoiste centrum, które cały czas przemieszczało się wraz z nimi. Nie zostało ono określone poprzez zasady geometryczne, lecz stanowiło dla tancerzy kolejne „tutaj”, czyli wciąż na nowo lokalizowane miejsce działania.

„4” / choreografia: Henrik Kaalund, występują: Henrik Kaalund, Anna Schmit, Dawid Nondorf, Katharina Wunderlich

Pusta scena, jednolite światło, zwykłe białe t-shirty i szare spodnie. Cztery razy cztery…czyli czterech tancerzy powoli wkracza w przestrzeń czterech kwadratów wyznaczonych białą taśmą na czarnej podłodze. Początkowo wszyscy poruszają się po krawędziach, ale stopniowo pojedynczo odrywają się od całości wchodząc w poszczególne zamknięte przestrzenie. Przekroczenie granicy każdego z obszarów automatycznie łączy się z charakterystyczną muzyką i ruchem. Stopniowo jakości zaczynają się przenikać. Coraz mocniej przekraczane są wyznaczone na wstępie granice. Wciąż pozostaje wzajemna zależność i współistnienie w jednym miejscu. To jest jak wspólna podróż, szukanie sposobów komunikacji, porozumienia w której czasami ktoś się zatrzymuje lub milczy. Potrzeba dużo wysiłku aby stać się jednością, pokonać ograniczenia – nie tylko te związane z przestrzenią i zachować indywidualność.

„two to never” / choreografia: Henrik Kaalund, występują: Henrik Kaalund, Dawid Nondorf

Dwa razy dwa...dwie przestrzenie wyznaczone poprzez światło. Jedna różowa – agresywna i niepokojąca, druga w białym oświetleniu, bardziej łagodna i bezpieczna. Dwóch tancerzy balansuje na granicy kontrastujących ze sobą światów. Dwa różne wymiary implikują sposoby poruszania się oraz muzykę. Dokąd prowadzi ta wspólna podróż?…Jej cel nie jest tu istotny…Ważne są relacje zachodzące między wykonawcami, wzajemne wsparcie i obecność, które nie pozwalają spaść z krawędzi. Obrona przed innym wymiarem, w którym wszystko się zmienia.



„identity dfragments” / choreografia: Henrik Kaalund, występują: Anna Schmit

Atakujące światło lampy Ledowej. Kolejne kolory: biały, czerwony zielony żółty wyznaczają po diagonalu ograniczoną przestrzeń. Tancerka w podkoszulku, bieliźnianych spodenkach i naciągniętych skarpetkach uchwycona na chwilę w błysku flesza porusza się jak modelka do przeboju Madonny. Słychać na zmianę fragmenty stacji telewizyjnych, ostry, pulsujący rytm. Oklaski – kilka sekund sławy i machanie do publiczności. Cięcie – ogóle światło. Jakiś impuls prowadzi ciało, coraz bardziej nieporadnie. Kobieta przygląda się sobie jakby w poszukiwaniu fragmentów tego, co było, jest? Następuje próba identyfikacji i powrotu do pewnych schematów ze świata sławy za pomocą tych samych ruchów, nie działają…coś je blokuje, powstrzymuje. Cięcie – powraca agresywne światło flesza, próba ucieczki, powrót, schemat. Od tego nie da się uciec. I znowu jeszcze raz…Cięcie – światło ogólne – zatrzymanie. Coraz większa determinacja i niemoc. Cięcie – stop, zmiana. Ciepłe, spokojne światło wyznacza przestrzeń po diagonalu, zmiana muzyki. W głębi sceny pojawia się ta sama osoba. A może to nie ona… Próbuje przejść granicę wyznaczoną przez reflektor. Stopniowo oswaja się z przestrzenią, bada ją jakby czegoś szukała i powoli przechodzi wgłąb.
Blackout – spokojnie oddala się. Cięcie – spokojnie oddala się, cięcie, spokojne oddala się…

Dominika Szala


Top
 Profile E-mail  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 1 post ] 

All times are UTC - 7 hours [ DST ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
The messages in this forum are posted by members of the general public and do not reflect the opinions or beliefs of CriticalDance or its staff.
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group